13/06/2011

johan paauwe

Getuigenis openluchtdienst eigen dorp johan paauwe

                                           Getuigenis Johan op 1 augustus 2010

Tijdens een openluchtdienst van 4 gemeentes in mijn eigen dorp.

Dit was mijn allereerste getuigenis in mijn eigen dorp.

Allereerst wil ik graag een gebed uitspreken voor ik mijn getuigenis vertelt

Lieve Vader in de hemel ik wil U bedanken voor alles wat U doet in mensenlevens, dat U er altijd bent. Dank U wel dat U ook hier aanwezig bent. Lieve Vader, ik bid dat ik er nooit genoeg van zal krijgen om goed te doen. Help mij om niet op te geven, als het lijkt alsof goed doen niet werkt en er ontmoedigende dingen gebeuren. Ik wil het heft niet in eigen handen nemen en het op mijn manier doen. Geef dat ik zal blijven leven naar U wil en zal blijven doen wat U van mij vraagt. Ik wil mij niet laten ontmoedigen, want door geloof weet ik dat ik het goede zal oogsten, omdat ik het goede zaad heb gezaaid.

Dank U wel Vader dat ik hier mag staan en dat ik U wil mag doen,                                   

                      Om Jezus wil alleen Amen.

Mijn naam is Johan Paauwe ik ben 37 jaar en ik ben een lierenaar.

Ik kom zelf uit een gezin waarin mijn ouders zijn gescheiden en er vaak veel onrust was waardoor ik als jong ventje veel mijn eigen weg ging. Er was hierdoor een bepaalde leegte in mijn leven gekomen maar ook een verlangen om die op te vullen. Na mijn school ben ik op 16 jarige leeftijd gaan werken en besloot ook uit huis te gaan om op mezelf te gaan wonen.

Als kind ben ik wel naar christelijke scholen gegaan. Mijn moeder was christen en vond het belangrijk dat ik haar geloof mee zou krijgen in mijn jeugd. Ik ben ongeveer tot mijn 13^e jaar naar de kerk gegaan. Behalve de mooie verhalen uit de bijbel die zijn blijven hangen, voelde ik geen relatie met God te hebben of zijn aanwezigheid te ervaren in mijn leven.

Op mijn 18^e jaar kreeg ik verkering en ging samen wonen. In deze periode dacht ik het allemaal wel te weten. Ik ging veel werken en vond het belangrijk wat anderen van mij vonden. Materialistische dingen, geld, uitstraling, voetbal, vrije tijd met vrienden stonden bij mij boven aan. Maar ik had ook een relatie en de liefde die zij nodig had kon ik haar niet geven want dat benauwde mij enorm. Juist toen het nodig was om liefde te geven nam ik afstand en koos voor mezelf.

Op mijn 24^e jaar werd de relatie verbroken en stond ik er alleen voor. Gelukkig waren mijn vrienden(van voor mijn verkeringstijd) nog bereid om mij weer op te vangen. Ik stortte mezelf volledig op mijn werk en sport en op mijn vrije tijd. Ik ging naar feesten toe en ging drugs gebruiken.  De duivel gaf mij door deze drugs het gevoel waar ik naar op zoek was en ik merkte dat ik de aandacht kreeg die ik wilde.  Mijn twijfels en onzekerheden verdwenen. Het was een gevoel van waar ik al een hele tijd naar op zoek was. Vanaf deze periode ben ik steeds meer gaan stappen en gingen we naar zowat alle feesten toe waar we graag bij wilden zijn.

 Ik leefde deze periode een dubbel leven want de ene kant had ik grote verantwoording op mijn werk, mijn sport, bij mijn familie maar tevens ging ik steeds meer feesten en gebruikte steeds meer drugs. Op een gegeven moment werd het voor mij ook steeds moeilijker om deze 2 dingen van elkaar te scheiden.

 Er brak een tijd aan waarin ik fouten ging maken op mijn werk dus ontslag moest nemen. Mijn familie mij steeds minder vaak ging zien omdat ik steeds meer ging gebruiken. Ik moest echt op mijn tenen gaan lopen om alles nog enigszins goed te laten verlopen. Goede vrienden zagen mij ook niet meer omdat ik liever met medegebruikers om ging en die weten je dan ook wel te vinden omdat je op jezelf woont. Een hele heftige tijd voor mij brak aan waarin ik geld nodig had en wiet ging telen en andere duistere zaken ging doen om maar aan geld te komen. De Onderwereld en mensen die niet te vertrouwen zijn daar kwam ik mee in aanraking. Op mijn 34^e jaar was ik het echt helemaal zat en ging in Costa Rica werken om te vluchten voor mijn verslaving.  Daar werd ik nadat ik 2 mnd clean was weer met cocaïne geconfronteerd en ik ging daar heel hard op mijn plaat want ik was verslaafd.

De laatste 2 jaren van mijn gebruik waren zo heftig dat ik soms ook momenten had dat ik het niet meer zag zitten. Ik raakte bijna alles kwijt. En juist in de diepte van mijn pijn werd het eindelijk bij mij duidelijk dat het niet langer kon. Ik ben alles gaan vertellen en ben in de waarheid gaan leven en het voelde toen al als een bevrijding. Mijn moeder zei me dat ik naar De Hoop moest gaan en dat maakte mij allemaal niet uit als ik maar opgenomen werd. Weg uit die wereld die mij zowat kapot maakte. De Hoop is een Christelijke instelling waar je met wat voor probleem je ook hebt terecht kunt.

Vanaf mijn 16^e jaar heb ik niks meer gedaan met het geloof maar tijdens trainingen in De Hoop van Joyce Meyer over het geloof en de opwekkingsnummers die er werden gezongen werd er iets opgewekt in mij.

Het was op 1 november tijdens een dienst in de evangelische gemeente Nehemia te Zwijndrecht waar ik zelf diep aangeraakt werd door Gods liefde. Alles in mij begon 
te gloeien, alsof ik er helemaal mee vol gegoten werd. De muren die rondom mijn hart stonden liet ik zakken en de liefde van God kwam erin.
En alles wat er in mij zat aan verdriet en pijn over allerlei dingen 
die de laatste jaren gebeurd zijn, leken weg te spoelen!
Nu en paar maanden later ervaar ik het nog steeds. Er is een diep 
proces van innerlijke genezing aan de gang in mij. Wat heb ik daar 
naar verlangd, want veel verdriet en pijn hebben een vernietigende 
invloed op je gezondheid.
Ik heb er nu ook alle vertrouwen in dat God ook helemaal zal afmaken 
wat Hij nu in mij is begonnen, zodat ik ook  weer helemaal 
gezond zal worden. Wat een liefdevolle Vader hebben we!!!

God heeft een zaadje in mijn hart gepland, en door dat zaadje krijg ik vreugde mijn hart en daar kan geen drugs tegen op. Ik heb mezelf op 4 juli ’10 laten dopen en laat mijn oude leven achter me want ik weet dat Hij mijn zonden heeft gedragen aan het kruis.

Deze getuigenis is niet om te vertellen hoe zielig ik was. Helemaal niet! Ik zeg dit om te vertellen hoe groot God is. Ik wil ook zeggen tegen iedereen die dit hoort dat, ook al lijkt je probleem (wat voor probleem dan ook) te groot, en denk je dat het nooit goed komt, God is altijd groter dan je probleem en Hij is er voor je. Nodig Hem uit in je leven. Vaak gebeuren dingen ook op een andere manier dan dat wij denken en willen. Ik snapte ook niet waarom je echt in de diepste dip moet zitten voor God je eruit trekt. Maar uiteindelijk zie je God’s leiding. Hij is er!

Ook als je God nog niet kent, ik wil je zeggen, het is echt heerlijk te leven met Hem! Niet omdat je er zelf beter van word maar om wie God is. Zijn liefde is zo groot!!

Dank U ,Heer , dat U mijn zonden hebt vergeven en dat mijn strijd gestreden is. U hebt de overwinning voor mij behaald en nu geeft U mij een plaats van rust en vertroosting, hoe mijn levensomstandigheden ook zijn. Ik heb een zware prijs betaald voor de keren dat ik van U spoor bent afgeweken, maar ik weet dat U de beloning vermenigvuldigt voor hen die volharden. Help mij om voort te gaan op de weg die U voor mij hebt uitgezet en laat mij de troost genieten die U mij wilt geven.

Dank U wel om Jezus wil alleen, AMEN

Berichten van hoop

• Royce Marten, Anthony Arvelo: "In één seconde was ik bevrijd!"
• Willem Lugthart: "Omdat Hij leeft ben ik niet bang voor morgen."
• Wout Schinkel: "'Be Clean' is okay, 'Stay Clean' de uitdaging!"

• Heb jij ook een bericht van hoop? Wil je meer berichten lezen? Log dan in op HopeAlive!

Activiteiten