12/07/2010

Ino Pruymboom

Getuigenis Ino

Mijn naam is Ino Pruymboom geboren te Tilburg in 1975. Op de wereld gebracht door harddrugverslaafde criminele ouders. Herman de Rooi en Marion Proos. Mijn moeder kwam uit een 'net' bovenmodaal gezin. Vader uit een arbeidersgezin. Moeder was altijd op zoek naar avontuur en vond dat in mijn vader, die thuis op handen werd gedragen en vrijgelaten om alles te mogen doen en laten wat hij wilde. Hij begon te gebruiken vanaf zijn 14e jaar en is daar tot op heden nog niet mee gestopt, hij is nu 57 jaar. Mijn moeder daarentegen mocht thuis niks en ze ontwikkelde mede daardoor opstandig gedrag. Ze vluchtte min of meer van huis en kwam in het criminele circuit terecht en begon op haar 17e jaar te gebruiken en doet dit nog steeds, ze is nu 54 jaar.

In de tijd dat mijn vader en moeder elkaar tegenkwamen was heroïne al een heel bekende drug onder de gebruikers. Dit werd dan ook met een injectienaald ingespoten voor een optimale werking. Mijn vader zat al vanaf zijn 15e jaar in de drugshandel en begon met het verkopen van hash en weed. Doordat hij zo vroeg begon, en veel geld verdiende, kwam hij ook in aanraking met de grotere jongens van de scene. Hij liet zich daarom ook meezuigen in grof geld verdienen maar ook grof geld uitgeven. Een van de manieren om grof geld uit te geven was buiten vrouwen, casino's en hotels, het gebruiken van heroïne en cocaïne. Mijn moeder had een relatie met mijn vader maar een aantal uren nadat ik geboren werd gingen ze uit elkaar.

Mijn moeder ging toen vanuit Tilburg naar Eindhoven verhuizen en kwam zo bij Frans Pruymboom terecht waarmee ze ook trouwde. Mijn moeder ging bij Frans wonen op het woonwagenkamp in Eindhoven en gaf de 'gebruikersziekte' aan Frans door. Ze trouwde ook met hem. Frans was medeleider van de Kempenbende en die bende kampbewoners verkregen hun geld door alles te doen behalve werken. Afpersing, snelkraken, overvallen, auto catten, verduisteren, oplichten, wapenhandel..etc. Ik groeide dus op thuis tussen de drugs en criminaliteit en een stiefvader met hele losse handjes. Ik kreeg klappen en schoppen bij het minste of geringste wat niet goed ging. Dit gebeurde bijna dagelijks en ik was alleen daardoor al altijd gespannen en beet mijn nagels tot bloedens toe van de angst voor wat er weer kon komen.

Thuis was er eigenlijk nooit een leuke moment. Alleen wanneer er drugs in huis was. Dan was het zogenaamd gezellig en kwamen er dan allerlei 'gezellige' mensen over de vloer. Soms wel dagenlang. Heel de tafel lag dan bezaaid met van allerlei drugsartikelen (lepels, watjes met bloed, naalden, folies en basepijpen) en ook bier en werd er ook wel eens gevochten. Soms werden er mensen binnengebracht met schotwonden van gevechten en zag ik op bed wel eens wapens van een of andere wapendeal. Ik begon ook langzaam op mijn 6e jaar slokjes bier te drinken uit de halfvolle flesjes die links en recht door het huis te vinden waren...

In het zelfde jaar (1981) werd mijn zusje Karin geboren. Een blijde gebeurtenis maar ook tegelijk moeilijk. Ik had al moeite om zelf overeind te blijven en nu moesten we dat met zijn tweeën doen. Ik begon al snel te stelen uit winkels omdat ik dat van mijn ouders zag maar ook om te kunnen eten. Ik vond het ook een soort kick en heel stoer. Ik heb in de eerste jaren van mijn zusje haar leven veel voor haar gezorgd. Ik haalde haar 's ochtends vroeg wel eens uit bed, gaf haar eten en verschoonde ook wel eens haar luiers. Dat was nodig want pa en ma waren stoned, lagen te slapen, zaten vast of waren er gewoonweg niet.

Toen ik negen jaar was overleed mijn (stief)vader en verdronk door overmatig drinken en gebruiken in combinatie met het zwemmen in ijskoud water. het was voor mij een hele rare ervaring om te weten dat ik hem nooit meer levend zou zien. Hij zou me dus ook nooit meer kunnen slaan...

Moeder mijn zusje en ik gingen in Den Bosch wonen toen ik negen jaar oud was. Ik dacht werkelijk waar dat het leven van ons zou verbeteren. Helaas was dit niet het geval. Mijn moeder bleef maar doorgebruiken en ik raakte er door gefrustreerd. Spuiten die ik van haar vond sloeg ik kapot en liet ze zo op de aanrecht liggen. Dit om te laten zien hoe erg ik het haatte dat ze dit deed. Ook als ze alweer een andere man meenam werd ik boos en ben wel eens de slaapkamer opgerend om ze uit te maken voor iets ergs tijdens de daad. Ik zorgde altijd op tijd voor dat ik geld uit haar portemonnee haalde alvorens dat opging aan 'dope' en verstopte het geld dan onder de vloerbedekking in de hoek van de kamer. Van dat geld ging ik met mijn toen 3-jarige zusje naar de friettent en ging met haar daar 'eten'. Ik speelde dan ook graag op computerspellen die daar stonden, heeel graag!

Uiteindelijk werden mijn zusje en ik uit huis geplaatst ik ging naar Horn, Limburg in een internaat dat Bethanie heette en mijn zusje in een pleeggezin. Ik heb daar een hele goed tijd gehad en psychologen konden niets vreemds aan mij vinden en bestempelde me als een gewoon kind zonder al teveel schade. Tijdens mijn verblijf kwam ik op mijn 12e erachter dat ik een echte vader had, Herman de Rooi. Ik heb niemand tijdens het verblijf aldaar iets verteld over wat ik allemaal al had meegemaakt. Ik bleef doorstelen en ik begon op het internaat te roken en te blowen. Ook werd ik gokverslaafd. In de weekenden kon ik gelukkig soms bij oma en opa terecht. Daar ben ik ze ook erg dankbaar voor. Na 5 jaar vertelde ze (jeugd en gezin) me dat mijn moeder was genezen en dat ik naar huis kon. Met verdriet vertrok ik uit het internaat, maar met blijdschap kwam ik thuis. De eerste tijd ging het goed maar mijn moeder had een nieuwe vriend die veel dronk. Alle herinneringen van vroeger kwamen weer terug en het was weer veel van het zelfde. Alweer in een huishouden met een heroïne shottende moeder en van allerlei zogenaamde vrienden. Ik kreeg een schok...Ik ben toen aan een stuk door gaan inbreken en snelkraken zetten...en gokken, heel veel gokken. Ik gooide elke dag 1500/2500 gulden in de kasten omgerekend gemiddeld 900 euro. Ik werd ook opgepakt en moest al snel daarna thuis weg en ging naar het volgende internaat. St.Joseph in Cadier en Keer. Hier heb ik nog eens 3 jaar gewoond en raakte meer gefrustreerd over mijn verleden. Uiteindelijk liep ik op mijn 17e weg, richting Tilburg....

In Tilburg hoopte ik 'iets' te vinden...wat dat was weet ik niet, maar ik vond wel twee verslaafde ouders. Van ellende en het gewoonweg niet meer weten ben ik op straat gaan leven. Door mijn ouders had ik veel connecties in de drugswereld en kon zo makkelijk aan van alles en nog wat komen of afkomen. Al snel kwam ik erachter dat het leven draaglijker was onder invloed. Uiteindelijk gebruikte ik alles. Drank, liefst in combi met slaapmedicatie en weed, xtc, speed, lsd, paddo's, amfetamine, cocaïne en uiteindelijk ook heroïne. Ik deed alles om hieraan te komen van klein tot groot en desnoods met wapens of geweld of zelfs stenen. Ik heb uiteindelijk ook 6 jaar gezeten bij elkaar. Op het eind voelde het alsof een donkere deken over mij werd geworpen...

In de gevangenis besefte ik dat het zo niet verder kon. Ik voelde dat ik steeds geweldadiger werd en dat het niks meer te maken had met stoer zijn maar dat het een levensbedreigende levensstijl was. Ik besefte dat ik in de voetspoeren van mijn ouders was getreden en dat besef deed me weer bedenken dat ik veel beter kon. In de gevangenis, waar ik ook weer aan het blowen en dealen was, gebeurde het ineens dat ik een keuze durfde te maken temidden van al mijn criminele maatjes. Ik ben toen naar een drugvrije afdeling gegaan en heb daar 5 maanden gezeten alvorens naar Stichting De Hoop te gaan om af te gaan kicken.

In De Hoop aangekomen werd ik aangeraakt door het feit dat mensen open met elkaar omgingen en open waren over hun problemen. Iets wat ik jaren en jaren uit de weg was gegaan. Ik ging het proces aan en uiteindelijk werd ik geraakt door het geloof. Eerst door het geloof van andere, begeleiders die vanuit een bepaalde missie en visie mensen naar een beter leven begeleiden. Daarna doordat ik zelf een paar keer naar de kerk ging en uiteindelijk aangeraakt werd door een gesprek met een donateur van De Hoop aan de telefoon. Mede door alle mensen die ik tegenkwam waardoorheen God sprak en Zijn werking in mij deed ben ik langzaam gaan geloven. Het duurde daarna meer dan een jaar voor ik het aandurfde om mezelf te laten dopen. Vlak daarna had ik eindelijk het besluit genomen om mijn ouders en stiefvader te vergeven voor alles wat ik had meegemaakt en alles wat me was aangedaan door hen.

Op dit moment ben ik zeer gezegend door wat God mij allemaal heeft gegeven. Een nieuw leven. Door mijn inzet bij De Hoop heb ik veel geleerd. Ik werkte eerst op het klantencontactcentrum waar ik mijn mooie praatjes kon inzetten voor het goede doel. Al vanaf het begin ging ik mijn getuigenis delen op scholen om jongeren te waarschuwen en voor te lichten over onder andere druggebruik. Later ben ik in het MCC-gebouw aan de slag gegaan op afdeling Planning en Organisatie en beheerde daar lange tijd het magazijn als participatiemedewerker. Altijd bezig en in de weer en eerlijk gezegd geen duidelijk plan voor de toekomst. Ik had niet eens in de gaten dat God mij allang aan het voorbereiden was voor iets heel moois...

Na een nieuwe keuze voor de Heer waarbij ik besloot echt alles over te geven werd ik daarvoor beloond en werden gebeden verhoord. Ik werd gevraagd of ik begeleider wilde worden bij het nieuw op te richten afdeling De Kajuit. Een afdeling van De Hoop ggz die jongeren tussen 12 en 23 helpt met hun verslavingsproblematiek. Ik heb zo de zegen en de roep van God mogen ervaren hierin. Alle ellende die ik had meegemaakt in mijn leven kan ik nu inzetten om jongeren te waarschuwen en ze als het ware weg te trekken voor de poorten van de hel. Daar is de duivel echt niet blij mee, heeft die zich even mooi vergist om zo mijn leven ooit te beheersen. Nu zit Jezus op de troon en mag Hij heersen!

Berichten van hoop

• Tonny de Haan: "God geneest!"
• Ino Pruymboom: "Getuigenis Ino"
• AJ, Franny Wilson: "a clean life; your choice..!"

• Heb jij ook een bericht van hoop? Wil je meer berichten lezen? Log dan in op HopeAlive!

Activiteiten